ثواب های قرآنی
الف) تدبر و تفكر در قرآن:
يكى از هدفهاى يادگيرى و حفظ قرآن، تدبر در آن است. قرآن كريم خطاب به پيامبر اكرم(ص) مىفرمايد: «كتابى مبارك بر تو فرو فرستاديم تا در آياتش تدبر (وانديشه) كنند و خردمندان از آن پند گيرند».[38]ب) تبرك به قرآن و به دست آوردن ثواب:
در اين مورد تشويقها و تأكيدهاى فراوانى از معصومين(ع) رسيده است:1. امام صادق(ع): «قرآن عهد خداوند و فرمان اوست بر خلقش، پس بر مسلمان شايسته است در اين عهد خداوند نظر كند و روزى پنجاه آيه از آن را بخواند».[39]
2. امامصادق(ع): «براى مؤمن سزاوار است قبل از مرگ، قرآن را فرا گيرد يا در كار ياد گرفتنش باشد».[40]
3. امامصادق(ع): «هركس قرآن را از روى [متن عربى] آن قرائت كند، نورچشمش زياد مىشود...».[41]
ج) عمل كردن به قرآن:
امام صادق(ع) فرمود: «حافظ قرآن كه به آن عمل كند، در آخرت با فرشتگان پيامآور و نيك رفتار خداوند[ همنشين] است».[42]آيا با توسل به قرآن مجيد مىتوانيم معنويت را در وجودمان بارور كنيم; بهنحوى كه بتوانيم به مراحل بالاى كمال و تزكيه نفس برسيم؟
خداوند متعال مىفرمايد: (ونُنَزِّلُ مِنَ القُرءانِ ما هُوَ شِفاءٌ ورَحمَةٌ لِلمُؤمِنين); و ما آنچه را براى مؤمنان مايه درمان و رحمت است، از قرآن نازل مىكنيم....[43]
خداوند متعال قرآن را شفاى آنچه در دلها و افكار است و نيز شفاى بيمارىهاى جسمانى، معرفى فرموده است. ذات قرآن شفاست و هرگز مرضى در آن راه نمىيابد. اگر شخصى به قرآن مراجعه كرد، بدون شفا و درمان باز نمىگردد; چنانكه حضرتعلى(ع) مىفرمايد: «از اين كتاب بزرگ الهى و آسمانى براى بيمارىهاى خود شفا و براى حل مشكلاتتان يارى بطلبيد، چون در اين كتاب، درمان بزرگترين دردهاست...».[44]
هر كس به محضر قرآن شرفياب شود و آن را بفهمد و بپذيرد و عمل كند، بهطور قطع مرضهاى درونىاش از بين مىرود. افزون بر اين، قرآن كريم در مقام پيشگيرى مرض نيز با بيانى رسا و متين سعى مىكند تا انسانها به امراض فكرى و قلبى دچارنشوند.
قرآن مجيد، هم ضعفها و مرضهايى را كه مربوط به حكمت نظرى است، با برهان شفا مىدهد و هم بيمارىهايى را كه مربوط به حكمت عملى است، با تهذيب و تصفيه دل، بهبود مىبخشد. قرآن كريم تمام بيمارىهاى اعتقادى و اخلاقى انسان را درمان مىكند: جهل را كه بدترين بيمارى درونى است، با علم و شك را با يقين، اندوه را با آرامش، ترس را با اميد، اضطراب را با عزم و... برطرف مىسازد; همچنين قرآنكريم امراض جسمانى را شفا مىدهد; چنانكه در روايات امامان معصوم(ع) بدان اشاره شده است.[45]
بنابراين، انسان با تلاوت و اُنس با قرآن و تفكر و تدبر و سپس عمل به دستورهاى آن مىتواند شفاى امراض درونى و حتى جسمى خود را بگيرد.[46]
+ نوشته شده در دوشنبه دوازدهم اردیبهشت ۱۳۹۰ ساعت 9:19 توسط ✿ سحر ✿
|